شیدایی

سلام بر محرم

alihashemy — Sat, 19 Dec 2009 15:22:45 GMT

اين خاک به خون عاشقان آذين است

اين است در اين قبيله آيين ، اين است

زاين روست که بي سوار برمي گردد

اسب تو که زين و يال آن خونين است

آخرین پیام پیام آور رحمت

alihashemy — Sat, 05 Dec 2009 13:37:18 GMT

ای مردم! بدانید که خداوند، علی بن ابیطالب را ولیّ و صاحب اختیار شما معیّن فرموده و او را امام و پیشوای واجبالاطاعه قرار داده است و فرمانش را بر همه مهاجران و انصار و پیروان ایمانی ایشان و بر هر بیابانی و شهری و بر هر عجم و عربی و هر بنده و آزادهای و بر هر صغیر و کبیری و بر هر سیاه و سپیدی و بر هر خداشناس موّحدی، فرض و واجب فرموده و اوامر او را مطاع و بر همه کس نافذ و لازمالاجرا مقرر فرموده است. هر کس با علی به مخالفت برخیزد، ملعون است و هر کس که از او پیروی نماید، مشمول عنایت و رحمت حق خواهد بود.
مؤمن کسی است که به علی ایمان آورد و او را تصدیق کند. مغفرت و رحمت خداوند شامل او و کسانی است که سخن او را بشنوند و نسبت به فرمان او مطیع و تسلیم باشند.
ای مردم! این آخرین بار است که مرا در این موقعیّت، دیدار میکنید، پس گوش فرا دارید و به سخنانم دل سپارید و دستور پروردگارتان را فرمان برید.

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام

بخش هایی از پیام امام خمینی (ره) به مناسبت کشتار حجاج در سال 1366 توسط آل سعود

alihashemy — Mon, 23 Nov 2009 07:24:18 GMT

... اين حوادث، غيرمترقبه و شگفت‌آور نيست كه دوباره دست كثيف آمريكا و اسرائيل از آستين رياكاران و سردمداران كشور عربستان و خائنين به حرمين شريفين به درآيد و قلب بهترين مسلمانان و عزيزان و ميهمانان خدا را نشانه رود و مدعيان سقايت حاج و عمارت مسجدالحرام، خيابانها و كوچه هاى مكه را از خون مسلمانان سيراب كنند.
...اگر از صدها وسيله تبليغاتى استفاده مى كرديم و اگر هزاران مبلغ و روحانى را به اقطار عالم مى فرستاديم تا مرز واقعى بين اسلام راستين و اسلام امريكايى و فرق بين حكومت عدل و حكومت سرسپردگان مدعى حمايت از اسلام را مشخص كنيم، به صورتى چنين زيبا نمى توانستيم، و اگر مى خواستيم پرده از چهره كريه دست نشاندگان آمريكا برداريم و ثابت كنيم كه فرقى بين محمدرضاخان و صدام آمريكايى و سران حكومت مرتجع عربستان در اسلام‌زدايى و مخالفتشان با قرآن نيست و همه نوكر امريكا هستند و مامور خراب كردن مسجد و محراب و مسئول خاموش نمودن شعله فرياد حق‌طلبانه ملتها، باز به اين زيبايى ميسر نمى گرديد، و همچنين اگر مى خواستيم به جهان اسلام ثابت كنيم كه كليدداران كنونى كعبه لياقت ميزبانى سربازان و ميهمانان خدا را ندارند و جز تامين آمريكا و اسرائيل و تقديم منافع كشورشان به آنان كارى از دستشان برنمى آيد، بدين خوبى نمى توانستيم بيان كنيم و اگر مى خواستيم به دنيا ثابت كنيم كه حكومت آل سعود، اين وهابيهاى پست بي‌خبر از خدا بسان خنجرند كه هميشه از پشت در قلب مسلمانان فرو رفته اند، به اين اندازه كه كارگزاران ناشى و بى اراده حاكميت سعودى در اين قساوت و بى رحمى عمل كرده اند، موفق نمى شديم و حقا كه اين وارثان ابى سفيان و ابى لهب و اين رهروان راه يزيد روى آنان و اسلاف خويش را سفيد كرده اند.
...ما همه اين جنايتها را به حساب امريكا گذاشته ايم و به يارى خدا و در موقع مناسب به حساب آنان خواهيم رسيد و انتقام فرزندان ابراهيم را از نمرودها و شياطين و قارونها خواهيم گرفت...

اصلاح نفس از نگاه علامه

alihashemy — Tue, 17 Nov 2009 07:29:13 GMT

اصلاح اخلاق و هوا‎ی نفس و تحصیل ملکات فاضله، تنها و تنها یک راه دارد، آن هم عبارت است از: تکرار عمل صالح و مداومت بر آن؛ البته عملی که مناسب با آن خوی پسندیده است، باید آن عمل را آن قدر تکرار کند و در موارد جزئی که پیش می‎آید آن را انجام دهد تا رفته رفته اثرش در نفس روی هم قرار گیرد و در صفحه‎ی دل نقش بندد و زوال نپذیرد.
این تکرار عمل از دو طریق دست می‎دهد.
1. لحاظ کردن فواید دنیایی، فضایل و فواید علوم و آرایی که مردم آن را می‎ستایند؛ مثلاً می‎گویند: عفت نفس و قناعت (کنترل شهوات نفسانی و اکتفا به آنچه خود دارد) دو وصف پسندیده است؛ چون فواید خوبی دارد، آدمی را در دنیا عزت می‎دهد و در چشم همگان، بزرگ جلوه نموده و نزد عموم محترم می‎سازد. این طریقه همان طریقه‎ای است که علم اخلاق قدیم، یعنی اخلاق یونان بر آن اساس، بنا شده و قرآن، اخلاق را از این طریق استعمال نکرده و زیربنای آن را مدح و ذم مردم قرار نداده و ملاک را مدح و ذم اجتماعی نمی‎داند.
2. اصلاح اخلاق بدین صورت است که آدمی فواید آخرتی را در نظر بگیرد و این طریقه، روش قرآن است که ذکرش در قرآن مکرر آمده است؛ به عنوان نمونه، می‎توان به آیه 10 سوره‎ی زمر، آیه‎ی 22 سوره‎ی ابراهیم، آیه‎ی 257 سوره‎ی بقره و آیه‎ی 22 سوره‎ی حدید اشاره کرد.

از مفاد آیات مزبور چنین برمی‎آید که انسان نتایج و آثار اعمال و ملکات روحی خود را به صورت مجسم، فردای قیامت خواهد دید؛ یعنی همین ملکات درونی و اعمال ظاهری، تجسم عینی و خارجی پیدا می‎کند و او را متنعّم یا معذّب خواهد کرد؛ به عنوان مثال آیه‎ی 10 سوره‎ی زمر می‎فرماید:
ای پیامبر، بگو ای بندگانی که به خدا ایمان آورده‎اید، خدا ترس و پرهیزکار باشید. برای کسانی که در این دنیا خوبی کنند، خوبی هست و زمین خدا بسیار پهناور است؛ همانا صابران به حد کامل و بدون حساب پاداش داده خواهند شد.

سبز های خیابانی

alihashemy — Tue, 10 Nov 2009 08:25:18 GMT

۱۳ آبان هم گذشت.با آن همه برنامه ریزی و تدارک رسانه ای که جنبش سبز برای گسترش و سازماندهی اعتراضات و ایجاد هسته اولیه تحصن های زنجیره ای اندیشیده بود قضیه هرچند کمی تلخ اما تمام شد.

من که خودم شخصا جمعیت معترض پیش و پس از انتخابات را دیده بودم به جرات میتوانم از کاهش میزان و تغییر جدی ترکیب جمعیت معترضان سخن بگویم.

در اغتشاشات ۱۳ آبان دیگر از "راهپیمایی سکوت" و "رای من کجاست؟" خبری نبود.هر چه بود فحاشی و عقده گشایی جماعتی کف بر دهان بود که ظاهر ناراستشان حکایت از باطن کین پرورشان داشت.

در این میان جای خالی "رهبر متوهمان سبز" به چشم می آمد.هم او که هر از چند گاهی با بیانیه ای انقلابی !!حامیان خود را به مصاف انقلاب اسلامی می فرستد تا حامیان رسانه ای داخل و خارج "تزلزل نظام اسلامی"را جشن بگیرند.

اکنون میتوان گفت که نمایش های خیابانی این عده دیگر نه یک تاکتیک که تمام هدف و استعداد ایشان است و در فقدان کسی که در بالا(حاکمیت)برایشان چانه زنی کند فشار از پایین را تنها راه حل نجات خود یافته اند.

"اوباما با اونایی یا با ما؟!!"

این شعاری بود که در کنار سایر شعارهای سبزی ها در ۱۳ آبان وابستگی آنها به استکبار ـیا دست کم تمایل به این امر راـبیش از پیش آشکار می ساخت.

یادم هست روز قدس وقتی به چند نفر از این افراد وارد بحث شدم و به شعار های انحرافی و ضد خط امامشان اعتراض کردم پاسخ هایی شنیدم از این دست که:

ـکی گفته اسرائیل با ما دشمنه؟این ها (جمهوری اسلامی)دنبال بمبه اونا رو هم تهدید می کنه

ـ ما دیگه تو جبهه استکباریم چون اینجا بهمون اجازه اعتراض نمیدن

ـ شما همتون پول گرفتین اومدین علیه اسرائیل شعار میدین

ـ ما امام رو قبول داریم اما از عرب ها حمایت نمی کنیم

ـ بسیجی برو گم شو

و...

باید منتظر ۱۶ آذر ماند و دید میزان عده و عده این جریان تا چه حد کاسته خواهد شد و خشونت آنها کی از زیر مخمل خود را خواهد نمایاند

حقارت نفس

alihashemy — Sun, 08 Nov 2009 08:25:18 GMT

هفت جا ، نفس خويش را حقير ديدم :
نخست ، وقتي ديدمش که به پستي تن مي داد تا بلندي يابد.
دوم ، آن گاه که در برابر از پا افتادگان ، مي پريد.
سوم ، آن گاه که ميان آساني و دشوار مختار شد و آسان را برگزيد.
چهارم ، آن گاه که گناهي مرتکب شد و با بادآوري اين که ديگران نيز همچون او دست به گناه مي زنند ، خود را دلداري داد.
پنجم ، آن گاه که از ناچاري ، تحميل شده اي را پذيرفت و شکيبايي اش را ناشي از توانايي دانست.
ششم ، آن گاه که زشتي چهره اي را نکوهش کرد ، حال آن که يکي از نقاب هاي خودش بود.
هفتم ، آن گاه که آواي ثنا سرداد و آن را فضيلت پنداشت.
جبران خليل جبران

آفتاب مشرقی

alihashemy — Sat, 31 Oct 2009 09:45:45 GMT

اين آفتاب مشرقی بي‌كسوف را
اي ماه! سجده آر و بسوزان خسوف را
«لا تقربوا الصلاه»٭ مخوان و به هم مزن
اين مستی به هم زده نظم صفوف را
نقاره‌ها به رقص كشند اهل زهد را
شاعر کند خیال تو هر فيلسوف را
مي‌ترسم از صفاي حرم باخبر شود
حاجي و نيمه‌كاره گذارد وقوف را
اين واژه‌ها كم‌اند براي سرودنت
بايد خودم دوباره بچينم حروف را
روح‌ القدس! بيا نفسي شاعري كنيم
خورشيد چشمهاي امام رئوف را

٭ اشاره به آية «لاتقربوا الصلاه و انتم سكري» (نزديك نماز نشويد در حالي كه مستيد) محمد مهدی سیار

نگاه آهو

alihashemy — Thu, 29 Oct 2009 15:56:13 GMT

آهو از كجا فهميد
بايد از تو يارى خواست؟
از پناه تو بايد
سايه اى بهارى خواست؟
آهو از كجا فهميد
با تو مى شود آرام؟
با نگاه تو آهو
پيش پاى تو شد رام
تو به مهربان بودن
شهره در زمين بودى
مهربان فراوان بود
مهربان ترين بودى
مى دهى نجات از مرگ
آهوى فرارى را
مى كنى جدا از او
ترس و بيقرارى را

قاسم رفيعا

lمعرفی کتاب"حکایت زمستان"

alihashemy — Sat, 17 Oct 2009 20:09:18 GMT

مشغول مطالعه کتاب "حکایت زمستان"هستم.با اینکه کتاب ها و روایت های زیادی درباره شرایط آزادگان در زندان های صدام شنیده ام اما این کتاب بد جور مرا گرفته است.

از میان کتاب ها وآثار به جا مانده ومکتوب آزادگان کتاب حکایت زمستان کتابی است برگزیده وتحسین شده.در این کتاب چگونگی اسارت یک رزمنده و رفتار نیروهای عراقی در خطوط جبهه وباز داشتگاههای متعدد وبالاخره زندگی یک آزاده ی ایرانی به مدت چند سال ودر بند رژیم دژخیم بعثی روایت شده است.
عباس حسین مردی شیرمرد ودلاوری است که در نبردی سخت ودر مقاومتی جانانه ودر حال مجروحیتی شدید گرفتار نیروهای عراقی می شود واو که تا به آستانه ی شهادت پیش رفته بود با توجه وعنایت ویژه حضرت ابوالفضل العباس(ع) زندگی دوباره می یابد وپس از آن فصل دیگری در زندگی اش گشوده می شود.
تقدیر وسرنوشت، اوبه گونه ای است که باید وارد آن فضای پر هول واضطراب شود ودرگذر ازحوادث سخت و دشوار وآزمون های متعدد، صبرو ایمان او محک زده شود.
آنچه که این آزاده ی دلاور روایت کرده است وجناب آقای سعید عاکف نویسنده ی متبحر و زبر دست دفاع مقدس به رشته ی تحریر در آورده است واقعا خواندنی است.
خواندن یک باره وچند باره ی این اثر جاودانه که به بخش های مهم واتفاقات حساس اسارت وزندگی در بند دشمن بعثی ورفتار وحشیانه وسبوعانه ی آنان واز طرفی مقاومت جانانه ودفاع مردانه اسیران ایرانی برسر ایمان واعتقاد راستین خویش اشاره ای دقیق وتیز بینانه ای دارد به همگان سفارش وتوصیه می شود.
از این نویسنده ی معتهد، کتابی دیگر هم درباره آزادگان به چاپ رسیده ودر بازار موجود است به نام نسیم تقدیر که این کتاب هم حکایت رزمنده ای است که در دفاع از اسلام ومیهن خود، اسیر شده وگفته ها وناگفته هایی از دوران اسارت را بازگو می کند که خواندن آن برای هر علاقه مند ومشتاق بسیار مفید وموثرو جالب می باشد.

دوشید فتنه ای شتران دو ساله را...

alihashemy — Tue, 13 Oct 2009 15:40:51 GMT

از حلقه هایمان به در افتاد رازها

با قیل وقال بی ثمر عشقبازها

دوشید فتنه ای شتران دو ساله را

بر دوششان نهاد به بازی جهازها

شوخی شدهست و عشوه نماز شیوخ شهر

رحمت به بینمازی ما بینمازها

خیل پیاده ایم، کجا بازگو کنیم؟

رنجی که برده ایم ز شطرنجبازها

ماییم و زخم خنجر و دست برادران

ماییم و میزبانی این ترکتازها

در پیش چشم کوخ نشینان غریب نیست

از کاه، کوه ساختنِ کاخسازها

قرآن به نیزه رفت...خدايا مخواه باز

بر نیزه ها طلوع سر سرفرازها

در گنبد کبود زمان ما کبوتران

بستیم چشم و بسته نشد چشمِ بازها

ما را چه غم ز هرزه گیاهی که سبز شد

بر خاکمان مباد هجوم گرازها

قبل التحریر :« بعضی‌ها در فضای فتنه، اين جمله‌ی « كن فی الفتنه كابن اللبون لا ظهر فیركب و لا ضرع فیحلب » را بد ميفهمند و خيال ميكنند معنايش اين است كه وقتی فتنه شد و اوضاع مشتبه شد، بكش كنار ! اصلاً در اين جمله اين نيست كه: «بكش كنار». اين معنايش اين است كه به هيچ وجه فتنه‌گر نتواند از تو استفاده كند ؛ از هيچ راه. « لا ظهر فيركب و لا ضرع فیحلب » ؛ نه بتواند سوار بشود، نه بتواند تو را بدوشد؛ مراقب بايد بود... خب، اين كنار كشيدن، خودش همان ضرعی است كه یُحلب؛ همان ظهری است كه يُركب! گاهی سكوت كردن، كنار كشيدن، حرف نزدن، خودش كمك به فتنه است. در فتنه همه بايستی روشنگری كنند؛ همه بايستی بصيرت داشته باشند. » (آقا. در دیدار خبرگان)

بعدالتحریر:"ابن اللبون" میشود شتر دو ساله.

از وبلاگ محمد مهدی سیار شاعر هم دانشگاهی ام