اين دوره از انتخابات و شعار ها و تبليغات گوناگون آن داراي نكات جالب و عبرت انگيزي است.
آيا شگفت انگيز نيست كه همان هايي كه محمود احمدي نزاد را به خاطر رفتن در ميان مردم، به توده گرايي و عوام فريبي متهم مي كردند و سخن گفتن او از امام زمان عليه السلام را ترويج خرافات مي دانستند و همواره در پي تقدس زدايي از عرصه زندگي مردم بودند،حال به تبليغات سبز روي آورده اند و مي خواهند در يك حركت خرد ورزانه و غير توده اي راي ملت را به 70 هزار تومان بخرند.
البته اين كه برادران اصلاح طلب ياد دين و معيشت مردم افتاده اند و به جاي زنداني سياسي و توسعه سياسي به فكر سيب زميني و پرتغال مردم هم هستند خود جاي بسي خوشوقتي دارد.
اين را هم البته بايد از بركات دولت پوپوليستي!!،تند رو!! و بي برنامه !!احمدي نزاد دانست.هم او كه سازمان ملل را با مسجد جمكران اشتباه گرفته و نداي اللهم عجل لوليك سرمي دهد.
اين كه ساختار شكنان ديروز اين همه از مطالبات خود فرود آمده اند و از نماد هاي ديني براي جلب آرا ي مردم سخن مي گويند خود امري مبارك و آغازي بر پايان عمر جريان دين ستيز و ضد عدالت درون حاكميت است.
