
اگر از دلت بپرسی به تو خواهد گفت که نسیم ماه
حسین بن علی (علیه السلام )
مشامش را می نوازد.

بوی بهشت خدا بوی حسین
است و بس
مذهبی سیاسی اجتماعی و...

اگر از دلت بپرسی به تو خواهد گفت که نسیم ماه
حسین بن علی (علیه السلام )
مشامش را می نوازد.

بوی بهشت خدا بوی حسین
است و بس
آدمهاي خوب اینگونه اند
1- گفتارشان راست
2- پوشش آنان ميانه روي و راه رفتنشان تواضع و فروتني است .
3- چشمان خويش را از آن چه خداوند بر آنها تحريم نموده پوشيده اند و گوش هاي خود را وقف شنيدن علم و دانش سودمند ساخته اند .
4- در بلا و آسايش حالشان يکسان است و تحولات آنها را دگرگون نميسازد
5- خالق و آفريدگار در روح و جانشان بزرگ جلوه کرده بهمين جهت غير خداوند در نظرشان کوچک است .
6- آنها به کسي مي مانند که بهشت را با چشم ديده و در آن متنعم است و همچون کسي هستند که آتش دوزخ را مشاهده کرده و در آن معذب است
7- قلب هاشان پر از اندوه و انسان ها از شرشان در امان
8- بدن هاشان لاغر و نيازمندي هايشان اندک
9- ارواحشان عفيف و پاک است
10- براي مدتي کوتاه در اين جهان صبر و استقامت ورزيدند و راحتي بس طولاني بدست آوردند تجارتي است پر سود که پروردگارشان برايشان فراهم ساخته دنيا با جلوه گريهايش خواست آنها را بفريبد ولي آنها فريبش را نخوردند و آنرا نخواستند دنيا با لذاتش آنها را اسير خود سازد ولي آنها با فداکاري خويشتن را آزاد ساختند .
11- در شب همواره بر پا ايستاده اند
12- قرآن را شمرده و با تدبر تلاوت مي کنند با آن جان خويش را محزون مي سازند و داروي درد خود را از آن مي گيرند هر گاه به آيه اي برسند که در آن تشويق باشد با علاقه فراوان به آن روي آورند و روح و جانشان با شوق بسيار در آن خيره شود و آن را همواره نصب العين خود مي سازند و هر گاه به آيه اي برخورد کنند که در آن بيم باشد ، گوشهاي دل خويشتن را براي شنيدن آن باز مي کنند و صداي ناله و به هم خوردن زبانه هاي آتش با آن وضع مهيبش در درون گوششان طنين انداز است
13- آنها در پيشگاه خدا به رکوع مي روند و جبين و دست و پا به هنگام سجده بر خاک مي سايند و از او آزادي خويش را از آتش جهنم درخواست ميکنند
14- در روز دانشمنداني بردبار و نيکوکاراني با تقوا هستند
15- ترس و خوف بدنهاي آنها را همچون چوبه تيري لاغر ساخته چنانکه ناطران آنها را بيمار مي پندارند اما هيچ بيماري در وجودشان نيست.
16- بيخبران مي پندارند آنها ديوانه اند در حالي که انديشه هاي بس بزرگ آنان را به اين وضع در آورده .
17- از اعمال اندک خويش خشنود نيستند و اعمال فراوان خود را زياد نمي بينند
18- آنان خويش را متهم مي سازند و از کردار خود خوفناکند .
19- هر گاه يکي از آنها ستوده شوند از آن چه درباره اش گفته شده در هراس مي افتد و ميگويد : من از ديگران نسبت بخود آگاه ترم و پروردگارم به اعمالم از من آگاه تر است
20-در دين نيرومند نرمخو و دورانديشند .