شیدایی

میلاد حضرت امیرالمومنین بر عاشقان خجسته باد.برای ظهور فرزند بزرگوارش دعا کافی نیست،اقدامی بکنیم.

دو سال است که با آمدن تیر ماه غم و غصه ای سوزان بر دلم می نشیند.

غصه از  دست دادن یک دوست،یک یار ،یک برادر

بامداد چهارم تیر ماه 1386 بود که خبری ناگوار، آوار معلق فکرهای پریشانی را که تمام شب قبلش روی سرم می چرخید را بر دلم فرو ریخت و من که چند روز پیش با یکی از بهترین دوستانم کلی بگو و بخند کرده بودم با بدن بی جان او مواجه شدم.

به باور من رفتن حسن یک اتفاق نبود بلکه یک انتخاب بود.مشخصا وقتی نوروز همان سال از اردوی جنوب برگشتیم تغییر را در رفتارش حس می کردم.اما بعد ها جمله ای که کمی پیش از شهادت ،در دفتر خاطراتش نوشته بود سخت تکانم داد:

...دوست دارم کار خیری کنم. ناسلامتی ما وقف اسلام هستیم.بعضی روز ها آتشی درونم را می سوزاند. دوست دارم با شهادت از این دنیا بروم....

و اینچنین شد که حسن فدایی قران شد.حسن یک بسیجی بود.یک شهید

اين دوره از انتخابات و شعار ها و تبليغات گوناگون آن داراي نكات جالب و عبرت انگيزي است.

آيا شگفت انگيز نيست كه همان هايي كه محمود احمدي نزاد را به خاطر رفتن در ميان مردم، به توده گرايي و عوام فريبي متهم مي كردند و سخن گفتن او از امام زمان عليه السلام را ترويج خرافات مي دانستند و همواره در پي تقدس زدايي از عرصه زندگي مردم بودند،حال به تبليغات سبز روي آورده اند و مي خواهند در يك حركت خرد ورزانه و غير توده اي راي ملت را به 70 هزار تومان بخرند.

البته اين كه برادران اصلاح طلب ياد دين و معيشت مردم افتاده اند و به جاي زنداني سياسي و توسعه سياسي به فكر سيب زميني و پرتغال مردم هم هستند خود جاي بسي خوشوقتي دارد.

اين را هم البته بايد از بركات دولت پوپوليستي!!،تند رو!! و بي برنامه !!احمدي نزاد دانست.هم او كه سازمان ملل را با مسجد جمكران اشتباه گرفته و نداي اللهم عجل لوليك سرمي دهد.

اين كه ساختار شكنان ديروز اين همه از مطالبات خود فرود آمده اند و از نماد هاي ديني براي جلب آرا ي مردم سخن مي گويند خود امري مبارك و آغازي بر پايان عمر جريان دين ستيز و ضد عدالت درون حاكميت است.‍‍‍‍‍

چندي پيش دوستي مي گفت خواب ديده ام كه تشييع پيكر مطهر حضرت زهرا سلام الله عليها است و جلوي تابوت روي دوش من است…گفتمش صدقه اي بگذار و از خدا بخواه كه خير اين خواب را نصيبت كند و اگر شري در آن است از تو بردارد…ديشب(شب شهادت حضرت صديقه طاهره) هيات بوديم كه ناگهان دو شهيد گمنام را آوردند…به هنگام تشييع جلوي تابوت روي دوش او قرار گرفت و خوابش اينگونه تعبير شد.گمنامي و تشييع شبانه شايد شباهتي ميان مادر و اين فرزندان آخرالزماني اش بوده باشد.

يا زهرا